‘Kevin James’ Kategorisi için Arşiv

Zookeeper/Hayvan Bakıcısı’nda, Franklin Parkı HayvanatBahçesi’ndeki hayvanlar, iyi kalpli bakıcıları Griffin Keyes’i (Kevin James)çok sevmektedir. Bir aslanın yanında, bir kadının yanında olduğundan daha rahatolduğunu hisseden Griffin, hayatında bir kız bulmanın tek yolunun hayvanatbahçesinden ayrılmak ve daha havalı bir iş bulmak olduğuna karar verir. Paniğekapılan hayvanlar, zamana meydan okuyan sessizlik yeminlerini bozarak en büyüksırlarını açıklamaya karar verirler: konuşabilmektedirler! Griffin’in gitmesiniönlemek için, ona flörtün esaslarını öğretmeye karar verirler—hayvanlara hasesasları tabii. Film, diğer başrol oyuncuları Rosario Dawson ve Leslie Bibb’inyanı sıra Cher, Nick Nolte, Adam Sandler ve Sylvester Stallone gibi birbirindenünlü isimlerin seslendirmelerine yer veriyor.

Yapımcı Todd Garner, projenin doğuşunu anlatırken “İkiçocuğum var ve birlikte sürekli hayvanat bahçesine gideriz – hayvanlarla iletişimkurabileceklerini umuyorlar,” diyor. “Böylece, bir hayvan bakıcısına aşkıbulmayı öğreten hayvanlarla ilgili bir film yapma fikri doğdu. Hedefimiz,hepimizin içindeki çocukların hayallerinin gerçek olabileceği bir fikiryaratmaktı.” 

Yönetmen Frank Coraci, “Bu rol Kevin James içinyazılmış,” diyor. “Onu yıllardır izliyorum; ‘The King of Queens’ Hitch/AşkDoktoru, Chuck and Larry/Damadı Öpebilirsin ve Paul Blart: Mall Cop gibiyapımlarda beni güldürmeyi hep başardı. Biraz Jackie Gleason, biraz da JimmyStewart’a benziyor ama rolü kendine mal etmeyi biliyor– sevimli, çok originalbir komedi anlayışına sahip. Her yaşa hitap ediyor;  bundan dolayı, bu filmin tam ona göreolduğunu düşünüyorum..”

Filmin ortak yazarlığını, yapımcılığını ve başrolünüüstlenen Kevin James, hayatında yol ayrımına gelen bir hayvan bakıcısınıcanlandırıyor. “Griffin işiyle oldukça gurur duyuyor, ama son ilişkisini detükettikten sonra, bu yaşam tarzını bırakmayı ve hayatına devam etmeyidüşünmeye başlıyor. Ama hayvanlar, onun gördükleri en iyi hayvan bakıcısıolduğunu, onu kaybetmeyi göze alamayacaklarını düşünüyor. İşte bu yüzden onakonuşabildiklerini gösteriyorlar – bu onlar için riskli bir hareket; çünküinsanların, konuşabildiklerini öğrenmesi pek de iyi sonuçlar doğurmayabilir.Ama çok zor durumdalar; başka çareleri yok.”

Senaryo yazıldıktan sonra, yapımcılar hayvanlarıseslendirmek üzere gerçekten yıldız komedyenlerden oluşan bir seslendirmekadrosu oluşturdu. Coraci, “Böyle bir seslendirme kadrosu toparlayabildiğimiziçin çok şanslıyız. Kadroya ilk dahil olan, maymunu seslendirmek isteyen Adamoldu – şimdi, başka bu rolü oynayacak başka birini düşünemiyorum,” diyor.

Senaryo yazarlarından Nick Bakay, “Adam öyle yetenekliki filmdeki her hayvanı seslendirebilirdi; ama ona maymundan daha çok yakışacakbir hayvan düşünemiyorum,” diyor. “Maymun, hayvan oyuncularımızın içinde en iyiolanlarından biri – inanılmaz mimikler yaptı ve kişiliğini çok iyi yansıttı,tam da Adam gibi.”

Cher, filmin kadrosuna hayvanat bahçesinin güzel vesevgi dolu dişi aslanı rolünde katılırken, ormanın kralını ise SylvesterStallone canlandırıyor. Nick Nolte, Griffin’e beklenmedik şekilde arkadaşlıkeden huysuz goril  Bernie’yicanlandırıyor. Seslendirme kadrosundaki diğer isimler arasında fil Barry rolündeJudd Apatow; mahallenin kargası Jim Breuer; Jerome ve Bruce adlı, birbirleriyledidişip duran bir çift ayı rolünde Jon Favreau ve Faizon Love; bir devekuşurolünde Richie Minervini; zürafa Mollie rolünde Maya Rudolph ve kurt Sebastianrolünde UFC dövüşçüsü Bas Rutten yer alıyor.

Yapımcılar, kamera önünde de eşit derecede güçlüoyunculardan oluşan bir kadro oluşturdu. Rosario Dawson, Griffin’in hoşlandığıbir veteriner ve kartal uzmanını canlandırırken, Leslie Bibb plays Griffin’inkalbini kırarak hayvanat bahçesinden ayrılma planları yapmasına yol açan eskikız arkadaşını oynuyor. Ken Jeong, sürüngen uzmanı Venom rolünde, akılda kalıcıperformanslarından birini daha sergiliyor.

Dawson, rolü sayesinde Sydney adlı kartalla birlikteçalışma fırsatı buldu. “Gücüne büyük bir saygı ve hayranlık duymamı sağladı,”diyor Dawson. “Onu izlemek, onunla oynamak, göğsünde yiyecek sakladığı küçüknoktayı izlemek, bacaklarının uzunluğu, pençelerinin gücü beni büyüIedi. Tümbunları görünce, karakterimin yaptığı işi neden bu kadar sevdiğini hayaledebiliyorum.”

Bibb, “Karakterimin adı Stephanie – biraz deli birkadın. Güzel ama kaçık diyebileceğiniz tipte biri. Çok nazik biri olduğusöylenemez.– bir bakıma bencil ve her şeye hakkı olduğunu düşünen biri. Böylebir karaktere bürünmek eğlenceli – moda sektöründe çalıştığı için gerçekten çokgüzel giyinmesinin de bu eğlencede payı var; gardırobu harika.”

Hayvanları koordine etmek için, yapımcılar Birds &Animals Unlimited şirketinden Mark Forbes’un yardımını aldı. Forbes güçlübağlantılarını kullanarak, bir filmde yer almak üzere eğitilmiş egzotikhayvanları bulma görevini üstlendi. Forbes, “Bu filmde kullanılan tüm hayvanlarinsanlar arasında doğmuş ve küçüklükten beri eğitilmiş,” diye açıklıyor.“Hepsinin stüdyo deneyimi var. Sürekli ışıklar, kameralar ve insanlar arasındabulunmuşlar. Setteki tüm faaliyetler American Humane taradından denetleniyor.Hayvanları ülkenin dört bir yanından topladık – ayılar Utah’tan, aslanlarL.A.’den geldi.”

Garner, “Bu filmde gerçek hayvanların kullanılmasıbizim için çok önemliydi. Gerçek hayvanlar, bilgisayarla canlandırmadabulamayacağınız bir belirsizliğe ve gerçekçiliğe sahip,” diyor. “Bu filmdekikomedi, anlık durumlara dayanıyor; hayvanların bizim öngöremediğimiz şeyleryaptığı birçok sahne var. Bu,filme çok şey kattı.”

Hayvanlardan biri gerçek değildi: Griffin’in en iyiarkadaşı olan Goril Bernie’nin yaratılması için, yapımcılar AmalgamatedDynamics, Inc. bünyesindeki Alec Gillis ve Tom Woodruff, Jr.’dan, TGI Friday’srestoranında dans becerilerini sergileyebilecek canlandırma bir gorilyaratmalarını istediler.

Film gerçek mekânlarda, Boston, Massachusetts’dekiFranklin Parkı Hayvanat Bahçesi’nde çekildi. “Paul Blart: Mall Cop‘u daBoston’da çekmiştik; o kadar harika bir deneyimdi ki buraya tekrar döneceğimizidüşünüyorduk,” diyor Garner.  “Ama bukadar çabuk döneceğimizi bilmiyorduk! Mekân araştırırken, Franklin Parkı’nınbize gereken her şeyi barındırdığını fark ettik; buna hayvanat bahçemizikuracağımız mükemmel bir alan dahildi.”

“Bir film için hayvanat bahçesi tasarlamanın en iyiyanı, kendi vizyonunuzu yansıtabilmeniz,” diyor Coraci. “Her bir hayvan kendineözgü bir şekilde kuşatılmış – ayılar Kuzey Amerika’daki bir madencikasabasında; filler, sarmaşıklarla kaplı Hindu tapınaklarında; maymun küçük birkumsalı olan bir Bali adasında; aslanlar Serengeti’de; zürafa Timbuktu’da.”

Coraci projenin yönetmenliğini üstleniyor. “Ensevdiğim Adam Sandler komedilerinden bazılarını yönetti – ekibe dahil olmasıbizi çok heyecanlandırdı,” diyor James. “Komediyi her zaman iyi anlıyor ve benihep güldürüyor, bir yandan duyguları da vermeyi başarıyor.” James, şu sıralar,Columbia Pictures’ın gelecek yaz gösterime sokacağı bir sonraki projesi HereComes the Boom’da Coraci ile bir kez daha işbirliği yapıyor.
Reklamlar
İki filmde alışveriş güvenliği…
Amerikan sinemasının komediyi, güldürüyü ne yapıp da diriltebiliriz diye düşündüğü şu günlerde üs üste gelen Judd Apatow filmleri dışında bir yenilik çıkmaz hale gelmişken, elde kalan tek şey ezik edebiyatı olarak görünüyor. Son derece düz hayatlar yaşayan ve bu baştan kaybedilmiş hayatın her alanında tam bir ezik olan kahramanlar birer birer geçiyor beyazperdeden güldürmek amacıyla… Amerikan izleyicisi için kahramanın da sadece salak olması gerekmiyor, absürtlüklerle çevrili bir yaşamı olmalı. Her yönden başarısız ve tutunamamış bu karakterlerin ailelerinin de aynı doğrultuda ezik olması, çoğunlukla anneleriyle yaşayan yetişkin erkek olması da boşuna değil. Özgür ve başına buyruk kadınlara aşık olmaları da en büyük beklenti. Umutsuz aşık formunda her daim her önüne gelenle yatan kadınlara umutsuzca aşık olmaları da kaçınılmaz gerçeklerden. Eninde sonunda kopan bir olay sonrası istediklerine ulaşan bu karakterlerin hali biraz bizim Şaban’ı anımsatsa onun kurnazlığı sonunda her şeyden intikam alma güdüsü ya da denkliği de bulunmuyor.
Ezik karakterleri anlatma konusunda geçen yılın trendi anneleriyle yaşayan yetişkin ama hiçbir şey olamamış işsiz güçsüz aylaklar iken, 2009’un trendi yakın tarihli iki filmde ortaya çıkıyor. Alışveriş Merkezi Polis’lerinin hayatı… Bir tarafta güvenlikten sorumluluk, diğer tarafta kimseden saygı görmeme ve polis gibi olsa da silah taşıyamama ironisi… Üstelik üniforma da giyse yüksek dozda karizmasızlık da cabası. Kuşkusuz anlatılacak konu için aranan ideal meslek… Hele birde kadro tanıdık bir komedyen olursa tadından yenmez ve bolca güldürür hesabı yapılarak önümüze gelen iki film “Observe and Report” ve “Paul Blart: Mall Cop” durumun neredeyse aralarında pişti yaratacak hallerine kadar aynı örnekler. O halde iki filmde alışveriş güvenliğine bir bakalım…
Paul Blart: Mall Cop
Amerika’da 16 Ocak’ta gösterime giren özellikle gişesiyle ön plana çıkan, gücünü de başrol oyuncusu Kevin James’ten alan bir yapım. Ülkesindeki gişe başarısına rağmen film bizde gösterime girmeyerek “Sakar Polis” adı ile ev sinemamıza geldi. Komedi filmlerinin çok sık gösterime girmediğini düşünürsek neden gösterim şansı bulmadığı da ayrı bir muamma.
“Everybody Loves Raymond” dizisi ile dikkatleri çektikten sonra, ülkemiz televizyonlarında da gösterilen “The King of Queens” ile beğeni kazanan Kevin James ile aynı dizinin yazarlarından olan yakın arkadaşı Nick Bakay’ın senaryosuna imza attıkları “Paul Blart: Mall Cop”un yönetmen koltuğunda ise adını ilk olarak “Dr. Doolittle 2” ile duyduğumuz Steve Carr oturuyor… Oyuncu kadrosu da tamamen James’in üzerine kurulu ki, onun dışında yıldız isim olmamasına dikkat edilmiş ve dizilerden tanınmış yüzler ile yabancılık çekilmemesi de öngörülmüş.
Yumuşak başlı bir adam olan Paul Blart’ın hayallerini süsleyen eyalet polisi olmanın ilk basamağı olarak bir alışveriş merkezinde güvenlik görevlisi olarak çalışmasını konu alan film, önce Blart’ın ev halini göstererek kaybetmişliğini seriyor önümüze. Annesiyle yaşayan, şu sıralar çok moda olan farklı uyruktan yaptığı evlilikten olan kızıyla yaşayan Blart tam bir kaybeden dul. Üstelik kızı ondan akıllı… Bunlara birde işini yaparken kullandığı “Ginger”ı ekleyince hali iyice harap… Asrın buluşu olarak nitelenen ama sonrasında beklendiği gibi çıkmayan Ginger’ın üzerinde Blart’ın tüm işi mağazayı gezip ona buna sataşmak beklendiği üzere. İncik, boncuk standında çalışan kıza olan umutsuz aşkı da cabası.
Ezik dul Blart, bir yandan polis olma hayallerine adım adım ulaşmak için çalışırken, diğer yandan umutsuz aşkına ulaşma peşinde ilerliyor. Eğitimsiz ve silahsız çakma polis, alıiveriş merkezini soymaya gelen bir çeteyle mücadeleye girişiyor sürpriz olmayacak şekilde. Çetenin rehin aldığı insanların arasında umutsuz aşkı da olunca Blart’ın hem çeteyi durdurmak hem de aşkını kurtarıp gönlünü kazanmaktan başka bir seçeneği de kalmıyor.
Elbette beklendiği gibi herkese en iyi polisin kim olduğunu kanıtlama peşindeki Blart istediğini alıyor belli ki bu tür ezik öykülerini izlemeyi seven izleyici de… Ama geride tatsız tutsuz pek de güldürmeyen bir film kalıyor ki o ayrı…
Observe And Report
“Sakar Polis” ile aynı formülü kullanan “Observe and Report”da Nisan 2009’da gösterime girerek seyircinin ilgi gösterdiği filmlerden. Vizyona girdiği hafta dördüncü sırada yerini alan film, bizde gösterime şansını bulamayıp ev sinemasında karşımıza gelenlerden… “Sahte Polis” adı ile anılan film de öndeki örneğin gibi bizde aynı ilgiyi görmemiş durumda.
2006’da çektiği absürt karate komedisi “The Foot Fist Way” ile dikkatleri çeken Joddy Hill’in yazıp yönettiği film, son zamanlarda yıldızı iyice parlayan ve sıkça karşımıza gelen Seth Rogen’in üzerine kurulu… Ama bu kez kadro daha iyi… Ray Liotta, Anna Faris ve Michael Peña’da filmin Rogen’e uyum sağlayarak katkıda bulunanlardan.
Alışveriş merkezi güvenliği olarak biri başı olan Ronnie Barnhardt, tıpkı Blart gibi tam bir ezik. Öyle ki kimse onu ciddiye almıyor neredeyse. Üstelik biraz daha arıza bir karakter… Arkadaşlarıyla yatmış ayyaş annesiyle birlikte yaşayan Ronnie, dizilerde gördüğü ciddi polis havalarında işini yapmaya çalışan çift kutuplu bir karakter. O da Blartt gibi incik boncuk standındaki kıza aşık. Tuhaftır aşık olunan kızlar fizik olarak neredeyse aynı. Tek farkları oyuncu farkı olsa gerek. Zira Brandi rolünde Anna Faris alıştığımız oyunculuğunu sergiliyor. Ronnie’nin deli gibi aşık olmasına karşın, Brandi içki içirilip yatağa atılan kız modellerinden.
“Sahte Polis” önceki örnekten bir adım öteye giderek daha ilk sahnesinden alışveriş merkezi çevresinde dolaşıp cinsel organını teşhir eden adamın yakalanmaya mücadelesiyle cinsel esprileri de işin içine sokup, arsız olmaya çalışıyor. Olaya el koyan Ronnie için bulunmaz fırsat. Tacize uğrayan kişi Brandi olunca teşhirciyi yakalamak demek, kızı kapmak demek elbette. Ama öyle olamıyor… Yine bir adım ötesine geçilip mücadele ortamı giriyor devreye. Bir dedektifin olayı devralmasıyla gerçek polis olma özlemi depreşiyor ki sonrası malum.
Ekip arkadaşları olmasa lider konumunda olmayacak olan Ronnie’nin ekip arkadaşı tarafından bir süprize uğraması ise beklenmedik anlardan. Belli bir noktadan sonra hedefi şaşıran film, Ronnie’nin teşhirciyi yakalayıp hem kızı hem de polisliği kapma mücadelesine dönüşüyor… Bu mücadelenin bitişi ise elbette beklenen şekilde…
Bu kez fazladan eklenmiş karakterlerle daha kapsamlı bir komedi izlediğimizi eklemekte fayda var. Biraz belden aşağı vuruyor o ayrı… Bacağı kırık halde çalışan kahveci kızla ilgili diyaloglar ve Ortadoğulu elemana duyulan öfke ile popüler konularla da dalga geçen film, sürekli bir aşağılama eziklerle olabildiğince dalga geçme yarışında sürüyor. Ronnie’nin oyuna geldiği sahnede karanlık bir zenci mahallesinde uyuşturucu satıcılarının arasına düşmesi de cabası…
İki Film, Birer Çakma Polis
Bizde gösterime girmeyip ev sinemasına dahil olan iki film arasındaki benzerlikler ve ortaklıklar sadece konu, zaman ve mekanla sınırlı kalmıyor. İki çakma polis’de bize komik gelmiyor. Bazı yerlerde çok fazla zorlama olan, aynı kelimede ısrar eden esprileriyle sabırları zorlar hale de gelen içi çakma polisin öyküsü okyanusun diğer yanında gördüğü ilgiyi Avrupa’ya çıktığında görmüyor. Aksine sıkıcı ve hiç komik değil cümleleriyle etiketleniyor.
Amerikan kültürünün tipik “Aşağılayalım, bolca eğlenelim” kültürünün tüm klişelerini uygulayan iki film muhtemelen Amerikan izleyicisine yaşamlarına ayna tuttuğu için izleniyor. Lise yıllarında başlayıp ömür boyu üstte taşınan ezik sıfatını kendisinden başka birinde de olduğunu gören izleyici, kendini tutamıyor… Eh ne yapsın… Kendi haline gülüyor…